Większość nowych sposobów warzenia piwa powstaje w wyniku postępu technologicznego, zmian w dostępności składników lub zmian w przepisach. Słodkie stouty zostały wynalezione jako sposób na przeciwdziałanie ruchowi społecznemu.
Do 1847 roku osoby walczące z nadużywaniem alkoholu w Wielkiej Brytanii sprzeciwiały się głównie pijaństwu, które wiązały ze spożyciem 'mocnych’ (wysokoprocentowych) alkoholi, postrzegając picie piwa jako preferowane i zasadniczo nieszkodliwe. W kolejnych dekadach stali się bardziej skutecznymi, radykalnymi lobbystami. Do 1875 roku browarnicy produkowali style Stouta o niższej zawartości alkoholu i słodsze, ponieważ nie były w pełni przefermentowane. Niektóre z nich nazywano Invalid Stout.
Stout owsiany
Wykorzystanie owsa w warzeniu piwa sięga najdawniejszych czasów, mimo że wprowadzał on lepką, przypominającą owsiankę masę do kotłów warzelniczych. Mięsista część ziarna dodaje mączystej słodyczy, podczas gdy łuski mogą wnosić ostrą goryczkę. Metoda produkcji stoutów i porterów z wykorzystaniem płatków owsianych została opatentowana w Londynie w 1890 roku. Relatywnie lekkie (4,2-5,6% ABV), bardziej owocowe, zbożowe, pełniejsze w smaku i z wyraźniejszymi akcentami kawy z kremem niż Milk Stout (poniżej), Stouty Owsiane lepiej przyjmują też aromatyczne chmielenie, co być może tłumaczy ich powrót do łask w ostatnich latach.
Stout mleczny (lub kremowy)
Oficjalnie Stout Mleczny został wynaleziony przez chemika żywności Williama Melhuisha i po raz pierwszy wyprodukowany przez browar Mackeson w Hythe w Kent w 1909 roku. Jego nazwa i słodycz pochodziły z dodania niefermentowalnej laktozy, czyli tak zwanego cukru mlecznego, do zacieru. Ciemny, słodki, pełny w smaku i palony, Stout Mleczny (3,0-6,0% ABV) jest jednym z niewielu brytyjskich stylów, którego moc wzrosła, a słodycz zmalała z czasem.
Stout ciasteczkowy
Przez wiele lat istniały ultra-słodkie stouty, często o stosunkowo niskiej zawartości alkoholu, wywodzące się ze Stouta Mlecznego. Pozostawały dość popularne na początku tego stulecia po obu stronach Morza Północnego, w Kent i Flandrii. Około 2016 roku w USA zaczęły pojawiać się nieco mocniejsze, czasami przesadnie słodkie stouty, które wykorzystywały szeroki wachlarz dodatków zwykle zarezerwowanych dla deserów. Kluczem do ich słodyczy jest laktoza. Klucz do ich popularności jest bardziej nieuchwytny i być może są już w odwrocie.
